Ik heb de cirkel doorbroken: ik zit minder alleen en in mijn eigen hoofd in gedachten

Alexander heeft in het verleden geworsteld met verslaving. Dit gebruikte hij om te kunnen omgaan met prikkels en eenzaamheid. Als kind verhuisde hij na de scheiding van zijn ouders vanuit Den Haag samen met zijn moeder naar familie in Zevenaar. Via een omweg in Doesburg is hij in juni 2025 verhuisd naar woonlocatie Korenveen in Winterswijk. Voor hem betekent dit een nieuwe start, in een nieuwe omgeving waar altijd mensen om hem heen zijn.

Sinds hij in Korenveen woont, gaat hij vaker de deur uit en ontmoet hij meer mensen. Hij heeft begeleiding dichtbij en voelt dat er ‘achtervang’ is. “Hier ben ik niet alleen. Dat helpt mij.” Dat geeft hem rust en veiligheid. Samen eten met andere bewoners vindt hij gezellig, al kan het soms ook veel prikkels geven. Alexander heeft onverwerkte trauma’s en krijgt daarvoor psychomotorische therapie (PMT). Daar leert hij omgaan met gevoelens van overprikkeling, woede en spanning. Hij gebruikte dit  blowen om zichzelf te verdoven. Voor hem voelde dat ook als een vorm van pijnstilling. Samen met zijn persoonlijk begeleider werkt hij aan doelen, zoals structuur in zijn leven en het omgaan met geld. Zo houdt hij bijvoorbeeld zijn weekgeld bij. Ook gaat hij naar dagbesteding en is er aandacht voor het op tijd signaleren van wat hij nodig heeft. Op dagen dat zijn begeleiders er niet zijn, heeft hij contact met DigiZorg. Dit is op dinsdag, donderdag en zaterdag. Zo blijft er altijd iemand bereikbaar.

Door PMT merkt Alexander sneller wanneer het te veel wordt in zijn lichaam. Hij herkent beter wanneer hij overprikkeld raakt of wanneer er spanning en boosheid opkomt. Daardoor kan hij eerder iets doen om weer rust te krijgen.
“Ik ben me meer bewust van wat ik voel.”
Zijn doel is om meer rust te ervaren in zijn leven in Winterswijk en minder alleen te zijn met negatieve gedachten.

Eigen netwerk
Contact met zijn familie is belangrijk voor hem. Hij spreekt zijn moeder veel en heeft goed contact met zijn broer in Amsterdam. Zijn broer gaat binnenkort met hem mee naar een afspraak in het ziekenhuis in Nijmegen.“Moeders hebben uiteindelijk altijd gelijk” zegt hij zelf. Hij vindt het fijn als begeleiding ook iets van die vertrouwde, betrokken houding heeft. Alexander heeft samen met zijn broer een keer een wedstrijd van Ajax bezocht. Dat vond hij een mooie ervaring. In de toekomst wil hij ook graag nog een keer naar De Graafschap (misschien wel met zijn broer?)